Wzmocnione pręty zbrojeniowe i siatka spawalnicza kontrolują szerokość pęknięć na niekonstrukcyjnych podłogach gruntowych.
W przypadku większości podłóg ziemnych nie poddaje się wzmocnionej obróbce lub po prostu stosuje się nominalne środki wzmacniające w celu kontrolowania szerokości pęknięć. Umieszczenie zbrojonego pręta zbrojeniowego w górnym lub górnym położeniu grubości podłogi może ograniczyć szerokość przypadkowych pęknięć spowodowanych skurczem betonu, naprężeniami temperaturowymi, osiadaniem fundamentów, obciążeniami zewnętrznymi i innymi problemami.
Ten typ wzmocnienia jest często określany jako urządzenie zwiększające skurcz i temperaturę.
Większość warstw gleby nie jest wzmacniana lub po prostu wykonuje się nominalne środki wzmacniające, aby kontrolować szerokość pęknięć.
Gdy pręt zbrojeniowy zostanie umieszczony w górnym lub górnym położeniu grubości stropu, można ograniczyć szerokość przypadkowych pęknięć spowodowanych skurczem betonu, naprężeniami temperaturowymi, osiadaniem fundamentów, obciążeniami zewnętrznymi i innymi problemami. Ten typ wzmocnienia jest często określany jako urządzenie zwiększające skurcz i temperaturę.
Podstawowa zasada
Ponieważ istnieje wiele opcjonalnych ulepszeń niekonstrukcyjnych podłóg gruntowych, w tym artykule skupimy się na kontrolowaniu szerokości pęknięcia poprzez wzmocnienie i ulepszenie siatki.
Wzmocnione pręty zbrojeniowe i siatka spawalnicza nie zapobiegają pękaniu. Przed spękaniem betonu funkcja urządzenia wzmacniającego jest w zasadzie uśpiona.
Po wystąpieniu pęknięcia funkcja jest aktywowana i kontrolowana jest jego szerokość, ograniczając rozwój pęknięcia. Jeśli płyta betonowa jest ułożona na podłożu wysokiej jakości i zapewnia dobre podparcie, a przy użyciu betonu o niskiej kurczliwości rozstaw szwów wynosi 4,5 metra lub mniej i jest prawidłowo zamontowany, generalnie nie ma potrzeby stosowania środków wzmacniających. Ogólnie rzecz biorąc, pękanie przypadkowe lub inne niż szew jest niewielkie. Jeżeli wystąpią przypadkowe pęknięcia, szerokość pęknięć powinna być mniejsza ze względu na związek pomiędzy mniejszym rozstawem szwów a niskim wnikaniem skurczu do materiałów betonowych, co pozwala uniknąć problemów z późniejszymi naprawami lub konserwacją.
Gdy to nastąpi, krawędź pęknięcia zostaje odsłonięta i istnieje ryzyko pęknięcia, zwłaszcza gdy płyta betonowa jest miażdżona przez koła, zwłaszcza wózki widłowe wysokiego poziomu z twardymi kołami.
Gdy wystąpi zjawisko pękania, szerokość pęknięcia powierzchni wzrośnie, a uszkodzenia płyty betonowej wzdłuż miejsca pęknięcia szybko się pogłębią. Metody obkurczania i zwiększania temperatury są wymagane, gdy szwy termokurczliwe nie są dozwolone w terenie i nie są instalowane. Czasami metoda ta znana jest również jako podłoga uszlachetniana w sposób ciągły lub bez szwu, która pozwala na uzyskanie dużej liczby ciasno rozmieszczonych (90 do 180 cm) małych pęknięć.
Metody kontroli pęknięć
Ogólnie rzecz biorąc, istnieją 2 sposoby kontrolowania pęknięć:
(1) kontrolować położenie pęknięcia poprzez założenie szwu obkurczającego (bez kontroli szerokości pęknięcia), lub
(2) kontrolowanie szerokości pęknięcia poprzez zainstalowanie urządzenia wzmacniającego (niekontrolowanego położenia pęknięcia). W metodzie 1 możemy kontrolować położenie rysy płyty betonowej, szerokość szwu obkurczającego lub pękanie w szwie jest w dużej mierze kontrolowana przez rozstaw szwów i skurcz betonu. Wraz ze wzrostem odstępu między szwami i skurczu betonu zwiększa się szerokość szwu. Podobnie jak w przypadku pęknięć, jeśli szerokość szwu jest bliska około 0,9 mm, skuteczność blokowania i przewodzenia obciążeń pomiędzy kruszywami oraz unikanie przemieszczeń pionowych pomiędzy szwami jest znacznie zmniejszona.
Mając to na uwadze, wielu projektantów stosuje konstrukcje przewodzące obciążenie, takie jak dźwignie siłowe, arkusze przenoszące siłę lub wzmocnienia ciągłości w pozycji szwu obkurczającego, aby zapewnić dobre przenoszenie obciążenia i ograniczyć pionowe przemieszczenie pomiędzy szwami. W metodzie 2 pozwalamy płycie betonowej na przypadkowe pękanie, ale używamy stali zbrojeniowej lub siatki spawanej, aby kontrolować szerokość pęknięcia. Generalnie tej metody nie stosuje się przy ustalaniu szwu termokurczliwego. Pękanie następuje losowo, tworząc liczne małe, przeplatające się pęknięcia. Ze względów estetycznych tego rodzaju metodę kontroli pęknięć należy wcześniej uzgodnić z właścicielem.
